Psychoterapia krótkoterminowa skoncentrowana na rozwiązaniu

Psychoterapia krótkoterminowa skoncentrowana na rozwiązaniu (z ang. brief solution focused therapy- w skrócie określana: BSFT, SFBT, TSR) to stosunkowo nowe podejście, w Polsce przyjęte i rozwijane od 1991 roku.

Psychoterapia w tym nurcie nastawiona jest na skuteczne pomaganie pacjentom, bez zbędnego wikłania się w przeszłości i hipotezach powstania problemu. Ukierunkowana jest bardziej na przyszłość, poszukując odpowiedzi na pytanie: co wciąż możemy zmienić, lub zrobić inaczej, by nasze życie poprawiło się. Skupia klienta na podjęciu działań w kierunku realizacji celu, najczęściej rozumianego pragmatycznie i opisanego w kategoriach behawioralnych. To ważne, gdyż po wyjściu z gabinetu psychologa wiemy lepiej, co mamy robić, gdy zostanie to opisane w formie zachowania, nie tylko zmiany myśli i nastawienia. Potwierdzają to liczne badania na temat skuteczności terapii i podejmowania zmian w życiu.

Psychoterapeuta, pracujący w tym podejściu, nie koncentruje się na przeszłości, która przecież już się wydarzyła, lecz na tym, co możliwe jest w przyszłości, na którą mamy jeszcze wpływ. Jeśli terapeuta, wraz z pacjentem, bada przeszłość, to głównie pod kątem odkrywania dotychczasowych sposobów radzenia sobie, wartych kontynuowania i stanowiących źródło wyjątków od problemu (np. nawet nałogowy palacz, ma chwile w ciągu dnia, kiedy nie sięga po papierosa). Terapia BSFT koncentruje się na mocnych stronach i zasobach, akcentuje przez to zdrowie psychiczne i zachęca ludzi do podtrzymywania tego, co „działa” w ich życiu. Terapeuta pomaga wydobyć i wzmacnia (docenia) to, co dobre w kliencie i służy rozwiązaniu jego trudności. Nie narzuca swojego poglądu na świat, pomysłu na to, co należałoby zrobić. Szanuje i wspólnie z klientem konstruuje wizję poprawy.

Co to znaczy, że terapia jest „krótkoterminowa”?

Stosując poszczególne elementy tego podejścia, terapeuta jest w stanie pomóc zgłaszającej się do niego osobie bez podtrzymywania długotrwałego procesu terapeutycznego. Dla klientów uczestniczących w tej formie psychoterapii niesie to szereg istotnych korzyści. Dotyczą one czasu, jaki uczestniczymy w terapii, przekłada się na jej cenę (terapia trwająca krócej jest tańsza), nie uzależnia osoby zgłaszającej się po pomoc od psychoterapeuty, jako nieocenionego doradcy w każdej życiowej sprawie. Oczywiście czas trwania terapii ustalany jest indywidualnie z każdym klientem, a ostateczną decyzję o kontynuowaniu lub zakończeniu terapii podejmuje uczestniczący w niej klient. W podejściu skoncentrowanym na rozwiązaniu czas trwania terapii to raczej tygodnie, niż miesiące i lata. Jeżeli ktoś ma potrzebę uczestniczenia w procesie terapeutycznym dłużej, oczywiście ma taką możliwość, ważne jednak, by służyło to poprawie jego życia.

Twórcami podejścia skoncentrowanego na rozwiązaniu byli Steve de Shazer i Insoo Kim Berg (oboje, we wczesnych latach 90-tych, szkolili prekursorów tego podejścia w Polsce). Sama terapia swoje początki bierze z tradycji terapii rodzinnej i pracy Miltona Ericsona. Główne założenia podejścia skoncentrowanego na rozwiązaniu można ująć w trzy zasady stanowiące filozofię centralną:

  • Jeśli coś działa, rób tego więcej.
  • Jeśli coś nie działa, nie rób tego więcej, w zamian zrób coś innego.
  • Jeśli coś się nie zepsuło, nie naprawiaj tego.

We Wrocławiu prowadzę psychoterapię skoncentrowaną na rozwiązaniu jako certyfikowany psychoterapeuta Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniu. Zapraszam do kontaktu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *